1 JANUARI 2002

Vandaag begint thuis alweer de reis naar huis. Gisteravond alvast een koffer ingepakt met de losse spullen, waaronder de laptop dus konden we geen verslag maken. Ondanks oudjaarsavond toch maar om negen uur naar bed gegaan, wel eerst nog even lekker gegeten van de plaatselijke chinees in Auckland. Tenminste Tom, Annemieke en Niels hadden een chinees menu, Rick en Inge hadden toch meer vertrouwen in Fish and Chips.

Om twaalf uur nog wel wakker geworden van wat vuurwerk, maar dat was echt niet veel. Zeker niet voor een miljoenenstad als Auckland, dezelfde hoeveelheid wordt in Nederland in Kudelstaart afgestoken. Weer gauw in slaap gevallen.

De volgende morgen weer vroeg op om alle kleren in de koffers te persen en dat lukt maar net. Ze zijn erg zwaar.

Om 10 uur richting vliegveld gereden waar we de camper moeten afleveren. Onderweg nog even getankt en helaas lukt het vullen van de gasflessen niet, bij alle pomps waar we stoppen verkopen ze geen lpg.

Uiteindelijk om half twaalf komen we op het vliegveld aan en we gaan eerst de bagage inchecken. Om twaalf staan keurig de mensen van de camper al te wachten, dus dat is ook weer prima geregeld.

Op het vliegveld lekker MacDonald gegeten en naar Nederland gebeld om een goed nieuwjaar te wensen. Dit lukt pas om ongeveer 1 uur want de lijnen naar Europa zijn overbezet.

Het vliegen is geen probleem meer, we worden al aardig ervaren in de lange afstanden, de jongens zitten met hun neus in de Nintendo, Annemieke heeft 3 spannende films afgekeken en zelfs Inge begint de Nintendo leuk te vinden. Ook al leest ze de meeste tijd net als haar vader.

Keurig op tijd landen we in Singapore en nemen de taxi naar het hotel dat via internet besproken is. Hier staan de kamers voor ons klaar, dus dat is ook allemaal weer gelukt en nu maar lekker slapen. In Singapore is het pas half tien, maar voor ons (Nieuw Zeelandse tijd) is het half drie ’s nachts. Tom ligt met de jongens op de kamer en Annemieke met Inge. Spannend was nog wel de taxirit naar het hotel, want we pasten niet met z’n allen en alle bagage in 1 taxi. Annemieke en Niels werden dus van ons gescheiden en onderweg verloren we ze uit beeld, gelukkig kwamen we wel allemaal bij hetzelfde hotel aan.

Terug naar Homepage Volgende Pagina