07 DECEMBER 2001
Om 7 uur ’s
morgens was iedereen eruit en erg zenuwachtig voor deze dag. Vooral Inge had
niet zoveel zin meer in vliegen en de verre reis, maar de koffers werden in de
auto geladen, het ijs van de autoruiten gekrabt (zelfs bij mijn schoonvader,
echt een eenmalige actie; gelukkig gaan wij naar de zon) en we waren klaar voor
vertrek. Pa en ma Ruiter kwamen ook al rond kwart over zeven aanwandelen en José
was ook even over half acht aanwezig en dus op naar Schiphol.
Over de
autorit is weinig bijzonders te vertellen, behalve dan dat er nu eens geen
files waren, dat Marijke ons mobiel nog een goeie reis wenste en dat we om
kwart over acht op Schiphol aan het uitladen waren. José ging er met onze auto
vandoor naar haar werk wat wel een erg gevaarlijk moment was. Gelukkig zat ze
wat te rommelen met het licht en toen ik ging helpen zag ik mijn mobieltje nog
zitten, die we bij het uitladen vergeten waren. Een gelukje want anders hadden
we jullie niet op de hoogt kunnen houden. Hortend en stotend kwam de 806 op
gang en José was vertrokken.
Pa ging zijn
auto op de parkeerplaats zetten en wij gingen ondertussen inchecken bij
Singapore Airlines. Dat ging ook allemaal erg vlot en we kregen de 3 plaatsen
bij het raam en nog 2 plaatsen in het midden vak aan de andere kant van het
gangpad.
Ondertussen
was pa ook weer terug en met pa en ma zijn we toen nog even koffie gaan drinken
en nog de nodige foto’s genomen.
Het
definitieve moment van afscheid was dan toch aangebroken. Inge had het nog
steeds erg moeilijk en daardoor kreeg ook Annemieke problemen en werd het toch
nog een beetje emotioneel afscheid. Door de douane en daarna direct wordt de
bagage gecontroleerd. De schaar in Rick’s etui mocht uiteraard niet mee, maar
gelukkig waren pa en ma nog in de buurt en kan ma ook even genieten van een
schaar voor linkshandigen (wel teruggeven na de vakantie hoor). Rick kwam weer
onder begeleiding terug, nog een laatste zwaai en op naar de tax free shops.
Hier moesten
we in ieder geval een adapter voor de electriciteit kopen en uiteraard een fles
borrel voor mijzelf. Nog een boek en wat tijdschriften gekocht en een ijsje
voor de kinderen (4,40 per bol!) en onze broodjes opgegeten en eindelijk op
naar het vliegtuig.
De jongens
gingen bij het raam zitten met Annemieke en Inge ging bij Tom in het middenpad
zitten. Inge werd al bleker en kroop dicht tegen haar vader aan. Toen het
moment dan aangebroken was dat eindelijk de motoren aangingen, dat we een
aanloop namen en de lucht ingingen, stelde het eigenlijk niet voor en Inge
slaakte een zucht van opluchting en zag het weer helemaal zitten. Ook de
jongens hadden geen problemen en konden het aan het raam prachtig zien. Al gauw
zaten we boven de wolken en gingen zij zich eens echt op dat beeldschermpje
concentreren. Het bleek vol met computer spelletjes en films te zitten. Al gauw
zat Tom tegen Niels te schaken en ieder achter zijn eigen beeldscherm. Niels ging
hier helemaal in op en om alvast vooruit te lopen die heeft de volgende 12 uur
van de vlucht alleen nog maar super mario gezien.
Het eten aan
boord en de verzorging was redelijk goed. Zij kwamen niet meer zoveel langs en
eigenlijk moest je gedurende de vlucht alles steeds zelf halen. Tom kreeg
aparte maaltijden en we zagen in het vliegtuig dat er ook speciale maaltijden
voor kinderen waren. Helaas had Holland International ons daar niet op gewezen,
vandaar dat onze kinderen nu ook die “moeilijke” maaltijden kregen.
We hebben
wienig geslapen, veel gelezen, films gekeken enz. Alleen Inge viel ongeveer 2
uur voor de landing in slaap.
Redelijk op
schema om ongeveer kwart over zeven ’s morgens (kwart over twaalf ’s nachts Nederlandse
tijd) kwamen we in Singapore aan. We waren erg moe, maar deel 1 van onze reis
zat erop.
Het verslag
van Rick voor deze dag is:
We stonden om
7uur op en gingen om 12:20 de lucht in.
We moesten
langs de douane en Rick moest zijn schaar inleveren.
Op Schiphol
stapten we in een boing 777.
De
maatschappij waar we mee vlogen was Singapore Airlines.
Het was wel
leuk want je had er een computertje.
Het was wel
een beetje krap.
Ook was het
eten in het vliegtuig niet zo lekker.
Om 19:55 kwamen
we aan in Singapore.
Het was een
best groot vliegveld, en we moesten mat een kleine metro naar een ander deel
van het vliegveld.
We zaten daar
in een hotelkamer.
Als je daar
uit het raam keek kon je de vliegtuigen zien landen en opsteigen.
Na veertien
uur stapten we in het andere vliegtuig.
Terug naar Homepage Volgende Pagina