09 DECEMBER 2001

We wisten dat Nieuw Zeeland strenge eisen stelde aan het binnenkomen van het land en dat hebben we gemerkt.

Al bijna gelijk werd Niels besprongen door een hond, Niels nog van dat is een aardig beestje en die begoin het te aaien, maar die hond hield vol. Het bleek dus dat hij fruit aan Niels zijn handen ruikte en inderdaad moesten wij de zak met appels en mandarijnen uit Niels zijn rugtas afstaan ter vernietiging. Daarna hoorden wij al snel een oproep voor de familie de Vries-Ruiter en kregen wij de fijne mededeling dat er één koffer op Singapore was achtergebleven. De koffer van pa en ma de Vries, het zal toch toevallig niet dezelfde wezen die dat kunstje al eens eerder bij hen zelf heeft geflikt?

We moesten een formulier invullen, proberen te herinneren wat erin zat en de cijfercombinatie afgeven. Morgen wordt hij door Air New Zealand bij ons aan het motel bezorgd, zij wilden het wel over bij ons brengen, erg behulpzaam geen enkel probleem.

Ondertussen wel dik een half uur hiermee bezig geweest en wij stonden helemaal vooraan en nu zagen wij lange rijen voor ons, van allemaal mensen die koffers moesten open maken en waar alles werd gecontroleerd.

Wij werden echter door een medewerkster van Air New Zealand keurig langs al deze rijen geloodst en kwamen met voorrang bij de verschillende controles aan. Als laaste moesten alle kofferes en rugzakken door de Xray en hier werd ook weer een koffer uitgehaald en de rugzak van Inge. In Inge’s rugzak zat ook nog een mandarijn verstopt, die niet mee mocht. In onze koffer zaten de reserve schoenen. Ze zijn hier erg schoon als er maar een beetje vuil aan je schoenen zit worden deze meegenomen en keurig schoon weer bij je afgeleverd.

Dit was echter wel de koffer waarvan wij dachten dat hij nog in Singapore stond. Nu bleek dus dat de koffer met de kleren van Annemieke en Tom nog in Singapore stond. Dit weer verteld aan die mevrouw van Air New Zealand, gelukkig kregen we zonder veel problemen $200 om nieuwe kleren voor ons te kopen.

Eindelijk waren we door de douane heen en stonden we in de aankomsthal, welkom in New Zeeland. Waar we ook keken, nergens was iemand met een groot bord welkom familie de Vries die ons namens het hotel kwam ophalen. Toen maar het camper verhuur bedrijf gebeld en die hadden ons het telefoon nummer van het hotel moeten geven dat we konden bellen bij aankomst. Alles werd nu echter geregeld en na een kwartier kwam inderdaad iemand van het hotel ons ophalen.

In het hotel aangekomen om twee uur ’s middags zijn we eigenlijk gelijk ons bed ingedoken om te proberen twee uur te slapen. De eigenaar had ons beloofd om ons om vier uur naar een winkelcentrum te brengen waar we wat inkopen konden doen. Wekkers op scherp en slapen maar.

Tom en Niels konden niet slapen, de rest lag eigenlijk direct zwaar te knorren. Wij zijn dan ook maar naar buiten gegaan, om een lekker sigaartje te roken. Helaas is het hier erg koud (13 graden, voor het eerst in vier weken dat er weer lange broeken worden gedragen), dus toen om drie uur toch maar besloten nog even lekker in bed te kruipen.

Om vijf uur werd Annemieke wakker door gebons op de ruiten en daar stond Johan en Jolanda. Johan wilde eerst weer wegrijden toen hij van de eigenaar hoordde dat we lagen te slapen, gelukkig heeft Jolanda hem te weten overtuigen om ons toch wakker te maken.

Johan is toen met Annemieke als een speer naar het winkelcentrum gereden om nog wat inkopen te doen (nog wat onderbroeken gevonden).

Gauw naar de fish and chips handel voor het avondeten, want ondertussen was er gebeld dat de camper om half acht gebracht zou worden.

Onze maag staat nog niet zo naar patat, zelfs de jongens krijgen het moeite naar binnen. Toch wel lekker.

De camper is ook gebracht en alles is uitgelegd, dus we kunnen morgen op reis.

Ondertussen is het half negen ’s avonds en we moeten proberen wat te gaan slapen en in het ritme te komen.....

Inge heeft het volgende geschreven:

Wij zijn geland op 09 december 2001.

En toen we de koffers gingen pakken toen ging papa even kijken of we alle koffers wel hadden,

En toen papa terug kwam zei hij dat we een koffer misden.

En toen gingen we naar de balie en die had toen wat gezegten toen gingen we naar de doouane en toen onderzoekten ze mij tas onderzoeken toen zat er nog een manderijn in de tas.

Terug naar Homepage Volgende Pagina