15 DECEMBER 2001

Vandaag nog een dagje in Kaiteriteri gebleven. Dus dat betekent ons eerste dag zonder rijden in de camper en dat de bedden niet hoeven te worden afgebroken. Tot ieders verrassing gingen Niels en Annemieke al om negen uur voor hun ochtend zwemmen de zee in en het is nog echt gebeurd ook. Voor de zekerheid maar een nieuwe videoband van anderhalf uur in de video gezet, maar het was niet nodig.

Om half elf zijn we met de boot taxi, een soort speedboot die heel hard vaart, naar een baai “Bark Bay” in het Abel Tasmanpark gevaren. Dit was een leuk tochtje en onderweg nog op verschillende plaatsen gestopt om bezienswaardigheden te bekijken. Die Nieuw Zeelanders zijn aardig trots op hun land en de natuur, geen moeite is hun teveel om van alles over elk verschijnsel te vertellen tot in het kleinste detail.

Vanaf “Bark Bay” dan teruggelopen naar “Torrent Bay” door prachtige mooie bossen en met schitterende uitzichten over de kust en de gouden stranden. Ronduit prachtig.

Het Abel Tasman park is in 1942 een nationaal natuurreservaat geworden, het is het kleinste in Nieuw Zeeland, maar ook het druk bezochtste. Vooral de Nieuw Zeelanders zelf vieren heel veel hun vakantie in dit gebied. Het stadje Kaiteriteri waar we nu zijn telt ongeveer 50 inwoners wat uitgroeit tot 10000 in de zomer. Zelf zijn we er ook van overtuigd dat we dit prachtige gebied niet hadden mogen missen.

Aangekomen in “Torrent Bay” nog even lekker van de zon genoten en naar krabben, heremietkreeftjes en mosselen gezocht. Om kwart voor vijf werden we uit deze baai weer opgepikt door de boot taxi. Na weer een snalle vaart weer aangekomen bij de camping.

Het is zaterdag en dus patatdag en dat betekend fish and chips, iedereen vindt het heerlijk.

Ook nog even stad land dorp gespeeld, we moesten Niels helpen met een tv programma met een N. Tip was dat het elke dag om acht en om tien uur wordt uitgezonden. Niels wist het : het negen uur journaal.

Terug naar Homepage Volgende Pagina