22 DECEMBER 2001

Vandaag moeten we al vroeg opstaan want om acht uur komen Martin en Peter ons ophalen om paling te gaan vangen. Om ongeveer half negen zijn we klaar voor vertrek we gaan met 2 auto’s en Tom en Max, de kinderen van Peter, gaan ook mee.

We rijden naar een boer diep in de binnenlanden, waarvan het laatste gedeelte van de weg geen asfalt meer is maar gravel, dus erg stoffig. Het weer is goed en we rijden de quad van de aanhangwagen achter de auto. De aanhanger gaat nu achter de quad en daar passen we allemaal in. Voordat we de bergen in gaan rijden gaan we eerst nog een fuik uitzetten voor het geval we zelf geen paling vangen. Er gaat ongeveer een kilo vlees in de fuik en we gooien we de fuik in het water.

Daarna gaan we met zijn allen in de aanhangwagen achter de quad en off we go. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan we moeten onze weg zoeken door de landerijen en constant hekken openen en dichtdoen en ook de bergen op en af gaan. Erg spannend en leuk allemaal.

Na ongeveer een half uur komen we aan bij een poeltje waar we onze lijnen uitzetten. De lijnen moesten eerst nog gemaakt worden, vrij simpel een stukje hout met visdraad, een haak en een oude bougie als dieplood. Hierna doen we er een stuk vlees aan en afwachten maar. Al gauw zien we de paling om het vlees heenzwemmen en Rick is de eerste die beet heeft, maar hij verspeelt de paling.

Daarna is het Niels die als eerste een grote paling vangt en hij vindt vissen dus plotseling ook erg leuk. Waarschijnlijk door de herrie we zijn immers met zo’n 10 personen zien we daarna geen paling meer en dus blijft het bij die ene paling van Niels.

Martin neemt Niels en Rick ondertussen nog even voor een ritje op de quad (zonder aanhangwagen erachter) naar de top van de berg. Ook nog een geweer mee voor het geval dat ze konijnen of liever nog herten zullen tegenkomen. Het ritje is echter leuk, maar ze schieten geen wild.

Zo blijft het bij een magere vangst van maar 1 paling door Niels.

Op de terugweg zien we nog wel een konijntje, maar Peter is te laat met zijn geweer en het konijntje is verdwenen.

Terug bij de fuik wacht ons de volgende teleurstelling, om de fuik heen zien we wel allemaal paling zwemmen, maar er zit nog niets in de fuik. We gooien de fuik weer terug en laten hem tot morgen in het water liggen.

De vangst mag dan wel teleurstellend zijn, maar voor ons was dit weer een prachtige ervaring van hoe de mensen hier leven en hoe gewoon zij met de natuur omgaan.

’s Middags voornamelijk van de zon genoten en met de jongens cricket gespeeld. Johan en Jolanda zijn om 3 uur aangekomen. Zij hebben het ook reuze naar hun zin hier in Nieuw Zeeland. Even snel fish and chips gehaald voor het inmiddels grote gezin. Wel knap hoor dat ome Jan en tante Pat dat allemaal aan kunnen, zij blijver er erg rustig onder.

’s Avonds met Peter en Rose alle cafes van Masterton afgaan. Het was erg gezellig, maar ook erg laat (tenminste voor ons). Met een taxi terug naar huis gegaan en nu maar hopen dat die koppijn overgaat.

Terug naar Homepage Volgende Pagina