25 DECEMBER 2001

Vandaag is het dan Eerste Kerstdag. Vreemd wakker worden onder een strak blauwe lucht met weersvoorspellingen van 25 tot 30 graden. We kunnen dan ook allemaal geen echt kerstgevoel krijgen. Omdat het hier vakantie en zomer is wordt er dan ook niet zoals bij ons kerstfeest gevierd. Wij zijn meer gewend aan de huiselijke kring met alles versieren, kerstboom, kaarsjes etc. Hier doet men dat niet zo, maar gaat men uit met de hele familie.

We gaan vandaag een kerkdienst van de Masterton Community Church bijwonen, een nieuw leven groep die we ook in Alphen hebben en waar Inge naar de Kids club gaat. Het wordt een hele bijzondere kerkdienst die ook de kinderen heel erg aanspreekt. Na de opening en het zingen van enkele carols bestaat de preek uit een powerpopint presentatie vanaf de laptop met moderne plaatje en muziek. Uiteraard sprak dit de kinderen erg aan. Daarna werd er nog een een toneelstukje opgevoerd over de geboorte van Jezus. Dit was geheel in Nieuw Zeeland stijl, Jozef en Maria waren een paar backpackers die bij een vermoeide, half dronken innkeeper no vacancy kregen te horen. De herders kwamen op een quad de kerk inschuren compleet met geweren, de 3 wijzen waren verkleed als de blues brothers en al met al werd het erg leuk gedaan wat zeer tot de verbeelding sprak en op het eind zat er nog een boodschap in ook. Kerst in Masterton zullen we allemaal niet snel vergeten denk ik.

Daarna moesten we weer snel terug naar ome Jan en Tante Pat en hadden geen tijd meer voor een praatje en koffie met die gemeente (bestond uit zo’n 80 gezinnen) want we moesten op weg naar Martin voor de voorbereidingen van de hangi.

Die zal iets spectaculairs worden. Er was al een grote kuil in de de tuin van Marin’s schoonvader gegraven, waarop aardag wat hout was gestapeld. Bovenop dit hout lagen dan weer stenen en allerlei ijzerwerk. De bedoeling is nu dat het vuur deze stenen en ijzerwerk gloeiend heet maken en daarom werd het hout in de brand gestoken.

Eerst nog even geluncht van de zelf gevangen palingen die Martin gerookt had en hij had er ook nog maar wat krab bij gedaan. Heerlijk.

Na ongeveer anderhalf uur, waarin wij bij Martin’s koeien zijn gaan kijken en konden zien dat Jan de Vries een mooie grote stier is geworden, wacht dan de ondank bare klus om de stenen en het ijzerwerk uit het vuur te halen en het hout en as uit de kuil te verwijderen en dit was een enorme hete klus. Na verloop van tijd was inderdaad de kuil weer leeg geschept en konden de hete stennen en ijzerwerk in de kuil worden gestopt. Hierop gingen dan de manden met vlees, aardappels en pompoenen. Voor het vlees hadden ze die avond ervoor nog 2 wilde zwijnen in het bos gevangen en zelf geslacht, verder hadden ze nog een lam geslacht en vijf kippen. Het was dus een enorme hoeveelheid vlees en groentes die op de hete stennen werden gezet. Hierna werd alles met vochtige doeken afgeschermd en werd er weer aarde overheen gegooid. Zo ontstond er een enorme molshoop waarin binnenin het vlees en groenten door de enorme hitte moest gaan koken.

Dit proces moest zo’n 3 tot 4 uur duren. In deze tijd hebben wij nog wat herinneringen van 15 jaar geleden opgehaald bij Castlepopint met de lighthouse, de boerderij van ome Jan en tante Pat bekeken (die ligt er nu wat verwaarloosd bij erg jammer, Peter heeft hier ook nog een huis staan en wat grond waar straks de kalveren van ome Jan ook heengaan, Ricky heeft hier ook nog grond met allemaal bomen voor straks als hij gaat rentenieren) en daarna nog even even bij het strand zeewier en paua’s gezocht en Rick vond natuurlijk weer veel krabbetjes.

Om zes uur waren we weer bij Martin en kon de aarde er vanaf worden geschept en het eten uit kuil worden gehaald. De hangi was klaar om opgegeten te worden en er is dus ook goed van gegeten. Al helemaal vol met al dit lekkers kwamen er ook nog diverse puddingen binnen die volgens de experts ook heel erg lekker waren. Tezamen met het bier was dit een onvergetelijke ervaring van een echte Maori hangi. Diverse famileden van Martin’s vrouw hadden zich dan ook extra ingespnnen om dit tot een feest te maken.

’s Avonds kwamen we meer moe en voldaan thuis en zijn we snel gaan slapen en was eerste Kerstdag in Nieuw Zeeland alweer voorbij. Morgen gaan we verder rijden en moeten we helaas alweer afscheid van ome Jan en tante Pat nemen, wat gaat zo’n week toch ontzettend snel.

Terug naar Homepage Volgende Pagina